Het einde van een begin

Het was weken zwoegen voor een antwoord op mijn brandende vraag: “Nieuws brengen aan young connectors, wat zijn de mogelijkheden?” Een vraag die niet zomaar te beantwoorden is. Nee, voor een antwoord moest ik op pad, onderzoeken en ervaren.

Bodil die op onderzoek uitgaat. Veel  vrienden en familie zullen van te voren ingeschat hebben, dat dit zeker niet altijd van z’n leien dakje zou gaan. Echter is alles vlekkeloos verlopen en heb ik een perfect antwoord op mijn hoofdvraag weten te genereren. Nee? Trap je daar niet in? Nou, goed dan. Een kleine terug blik op deze turbulente weken:

Het lab van de NOS

Voor mijn blogpost over het lab van de NOS ben ik op bezoek geweest in het altijd bruisende mediapark. Mijn notitieboekje en pen in mijn ene hand en mijn voicerecorder in de andere hand. Beiden een beetje zweterig, omdat ik niet alleen Rob Trip ging spreken, maar ook het hoofd van de social media van de NOS. Tijdens het interview werden zenuwen opzij gezet en vroeg ik Lara Ankersmit van alles over nieuws interessant maken voor jongeren.

“De weg naar buiten kan je nog wel vinden toch?”, vroeg Lara mij na een geslaagd interview. Vol goede moed en met een voicerecorder met goede quotes ging ik naar buiten. Of nou ja, dat was het plan. In een gebouw vol bekende nieuwslezers, commentatoren, correspondenten en noem maar op, dwaalde een klein, jong journalistje in spé opzoek naar de uitgang, die écht twee keer links en dan met de trap naar beneden was! Elke keer als ik de moed verzameld had om aan iemand de weg naar de uitgang te vragen, begon toch weer de angst op te spelen dat achter het kamertje wat ik dan had uitgekozen een Marcel Gelauff zou zitten. Of, nog erger, een Winfried Baaijens met zijn mooie blauwe ogen. Geleid door mijn neus in plaats van mijn angst ben ik na twintig minuten terecht gekomen bij de kantine, waar een Sodexo-medewerker mij heeft kunnen wijzen naar de hoofduitgang. Precies, een verdieping lager.

img_8356

Draw-my-doelgroep

Ook ben ik voor mijn blog in gesprek gegaan met mijn doelgroep. Voor deze post heb ik een enquete aangemaakt en gevraagd aan jongeren van twaalf tot en met achttienjaar of ze deze in wilden vullen. Appeltje, eitje, maar om jullie te overspoelen met cijfers en percentages leek mij niet zo’n goed plan. De uitkomsten van de enquete resulteerde dan ook in de draw-my-doelgroep-post, waarin mijn tekenkunsten zwaar op de proef werden gesteld.

Met mijn moeder als grote voorbeeld, zij is kunstenares, mocht ik in dit opzicht natuurlijk niet falen. Plaatjes opzoeken, A4-blaadjes pikken uit de printers op school en oefenen, oefenen, oefenen was het resultaat. Speel dit alles vier keer zo snel af, zet er een liedje onder dat je de komende tien weken niet meer uit je hoofd krijgt en zie daar: een doelgroepanalyse gegoten in een vorm, die er echt veel makkelijker uit ziet dan dat hij is.

En verder…

Toch was niet elke blogpost zo’n zware bevalling en heb ik vooral ook veel genoten. Zo ben ik onder andere verknocht aan toneel met actualiteiten door het interview met Mark Kraan, geïnspireerd door de klanken van de Trump Song en aan het denken gezet door de woorden van Michiel Kalverda. Al deze mooie bronnen wil ik graag bedanken. Niet alleen voor hun woorden, maar ook voor hun enthousiasme. Dit enthousiasme heeft mij aangestoken om zelf ook eens te proberen. Dit enthousiasme heeft geleid tot de enige echte eerste aflevering van het jongeren voor jongeren journaal, het maken van een eigen actualiteitenlied en het in elkaar zetten van een animatie over donors. Drie dingen, die ik eerder niet voor mogelijk had gehouden.

Het slot

Nu vragen jullie je natuurlijk af wat dan het antwoord is op mijn brandende onderzoeksvraag, maar een eenduidig antwoord is eigenlijk niet te geven. Er zijn talloze manieren om nieuws interessant te maken voor jongeren en deze manieren worden vaak ook op opgepakt. Maar jongeren blijven een moeilijke doelgroep, die erg vatbaar is voor trends. Op mijn blog heb ik een beeld proberen te schetsen van een groot deel van de mogelijkheden om nieuws te brengen aan young connectors, maar deze lijst zal zich uitbreiden en sommige manieren zullen juist weer verdwijnen.

Precies daarom is deze post het einde van het begin. Ik sluit hierbij een periode af, waarin ik tien weken intensief heb geblogd, maar het einde van mijn blog is nog niet in zicht. Het zal in mindere mate zijn, maar ik ga proberen jullie toch nog op de hoogte te houden over de ontwikkelingen in het nieuwslandschap voor jongeren. Tips zijn altijd welkom en voor nu bedankt voor het volgen van mijn blogposts. Wil je op de hoogte blijven? Like dan mijn Facebook en zie meteen wanneer er weer een nieuwe blogpost op jou te wachten staat!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s